RO (Ters Osmoz) ters osmoz teknolojisi, 1960'lı yıllarda ABD'nin uzay teknolojisinin araştırmasından kaynaklanan basınç farklılığını kullanan membran ayırma filtreleme teknolojisidir, yavaş yavaş sivil kullanıma dönüştürüldü ve şu anda bilimsel araştırma, tıp, gıda, içecek, deniz suyunun tuzlanması ve diğer alanlarda yaygın olarak kullanılmaktadır.

RO ters osmosik membran açısı nanometreye kadar küçük (1 nm = 10)^{-9 (1 milyarda bir metre)}M. Belli bir basınç altında, H2O molekülleri RO membranından geçebilir ve ham sudaki inorganik tuz, ağır metal iyonları, organik maddeler, kolloidler, bakteriler, virüsler ve diğer kirlilikler RO membranından geçemez, böylece geçebilecek saf su ve geçemeyecek konsantre suyu kesinlikle ayırt edebilir.

Genel su geçiyor.RO membran filtrelemesinden sonra saf su iletkenliği 5μs / cm'ye ulaşabilir (RO membran filtrelemesinden sonra su çıkış iletkenliği = giriş su iletkenliği x (1-tuzlanma oranı), genel ithal ters osmosik membran tuzlanma oranı% 99'dan fazla ve 5 yıl içinde çalışma% 97'den fazla garanti edilebilir. Çıkış su iletkenliği gereksinimleri nispeten yüksek, iki seviye ters osmoz kullanılabilir, daha sonra basit bir işlem sonrası, su iletkenliği 2μs / cm'den az), laboratuvar üçüncü seviye su standartlarına uygun. Atom sınıfı iyon değişimi sütunu döngü filtrasyonu veya EDI cihazı ile su çıkış direnci 18.2MΩ • cm'ye ulaşabilir ve laboratuvar düzeyinde su standartlarını aşır (GB6682-2008).